مکتب اومانیسم و پیدایش آن

0

در این مقاله از مجله ی هنری مای استیج به شناخت امانیسم خواهیم پرداخت .

شروع اومانیسم از ایتالیا

 

 

دربارهٔ اومانیسم نهضتی که در این روزگار زیر نام اومانیسم (انسانگرائی) نخست در ایتالیا مطرح شد نامش را از رومیان گرفته بود. زیرا رومیان در عصر خود برای مطالعه و تحقیق دربارهٔ آثار یونان قدیم یک نظام ادبی و فلسفی تحت عنوان Studia humanitatis برقرار ساخته بودند و عقیده داشتند که «در سایهٔ مطالعهٔ آثار قدیم می توان قدرت معنوی انسانی را رشد داد و او را بصورت انسانی تر یعنی مدنی تری درآورد.»

 

 

  • کلمهٔ اومانیسم در اصل به معنی مطالعات ازاد بود. در نظر اول مطالعهٔ ((ادبیات انسانی )) یا «ادبیات نسل بشر» به ادبیاتی متفاوت با ((الهیات)) اطلاق می شود.

 

پس به این ترتیب اومانیسم یعنی مطالعات غیرمذهبی . اما نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که بهیچوجه مقابله در میان نیست بلکه اگر مقابله ای در میان باشد، مقابله با ادبیات غیرمذهبی قرون وسطی است که اغلب فاقد ارزش ادبی بود.

 

برای اینکه با این مسأله بصورت دقیق تری آشنا شویم بهتر است که عین عبارات سولنیه Saulnier  روح رنسانس در «تاریخ ادبیات جهان» نقل کنیم:

 

  • اگر موارد خاص باعث شده است که کلمهٔ اومانیسم یک معنی ثانوی پیدا کند که عبارت از مطالعهٔ ادبی متون یونانی و رومی یعنی آثار فرهنگ دورهٔ الحاد است به این سبب است که یگانه متونی که رنسانس توانسته بود به آنها دسترسی پیدا کند، همین آثار بود. اومانیسم که بنا به تعریف، متفاوت با مطالعات کلیسا بود، هیچگونه قصدی برای مخالفت با آنها نداشت، بلکه برعکس میخواست روشنگری تازه ای را در خدمت ایمان و مطالعات مذهبی قرار دهد.

 

اما اومانیست ها به زبان بیجان و مرده ای از گذشتگان تقلید میکردند. زبان عامهٔ مردم را تحقیر می نمودند و در نتیجه، از روح مردم یعنی ذوق و هنر ملی بی بهره بودند. هرچند که طرفداران زیادی اطراف آنها گرد آمده بودند، اکثریت مردم چون فراگرفتن زبان لاتین برایشان امکان نداشت، از آثار آنان چیزی درنمی یافتند.

 

پیدایش اولین مرحله ی رنسانس

 

از اینرو در شصت سال اول قرن پانزدهم، در حالیکه از طرفی اومانیست ها مشغول ایجاد نوعی ادبیات اشرافی به زبان لاتین بودند، از طرفی هم در میان مردم ادبیات ساده و زیبای عامیانه ای بوجود میآمد.

 

البته گویندگان و سرایندگان این ادبیات عامیانه دارای فرهنگ عمیقی نبودند و مطلب بکر و تازه ای در گفته هایشان دیده نمیشد، بلکه از گذشتگان تقلید میکردند و حتی گاهی عین جمله های ایتالیائی پترارک را تکرار میکردند. اما پس از مدت کمی هنر کلاسیک اومانیستها با زبان مردم درهم آمیخت و از این دو عنصر ادبیات ملی جدیدی بوجود آمد.

 

باین ترتیب اولین مرحلهٔ رنسانس در ایتالیا آغاز گردید. هدف اصلی این بود که روح و طبیعت انسانی را با ذوق کلاسیک موافق سازند و انتقاد آزاد را که قرون وسطی بکلی از آن جلوگی ی میکرد رواج دهند.
بالاخره اومانیسم ایتالیا که در قرن چهاردهم بصورت بازگشت به زبان و ادبیات لاتین شروع شده بود، در قرن شانزدهم به ایجاد ادبیات ملی جدیدی منجر گردید. باین ترتیب اومانیسم ایتالیا که کاملاً جنبهٔ اشرافی داشت و حتی دانته را بسبب آنکه بزبان مردم شعر گفته است، شاعر نمی شمرد ماهیت خود را از دست

Leave A Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.