۴ درس از سینمای عباس کیارستمی

0

سینمای عباس کیارستمی موضوع این بخش از سینما تئاتر مای استیج است . عباس کیارستمی سازنده فیلم‌هایی مثل «طعم گیلاس» و «خانه دوست کجاست؟» بوده و جزو بهترین کارگردانان ایران شناخته شد. ژان لوک گدار، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و منتقد سینماییِ ، درباره عباس کیارستمی می‌گوید: «سینما با D.W. Griffith شروع شده و با کیارستمی تمام میشود.» در اینجا ویژگیهای سینمای عباس کیارستمی را تقدیمتان میکنیم.

سینمای عباس کیارستمی
۱. سینما برای هنرمند و مخاطب آزادی در پی دارد از درسهای سینمای عباس کیارستمی

به گزارش سینما تئاتر مای استیج عباس کیارستمی می‌گوید هر فیلم باید شبیه رمان بشود. هدف سینما، گروگان گرفتن مخاطب و هدایت او هست و یک فیلم داستانی از پیش تعیین شده با پیامی مشخص را در اختیار بیننده‌ ها می‌گذارد. به همین دلیل لحظه‌ های بدون هدف و ساده در آن قابل قبول نیستند و باعث گیج شدن مخاطب می‌شوند. اگر نتوانید فیلمی را تا انتها تماشا کنید، همچنان باید بتوانید موضوع و هدف کلی آن را درک کنید.

۲. فیلم، یک پیام نیست از درسهای سینمای عباس کیارستمی

یکی از درسهای سینمای عباس کیارستمی اینست که فیلم یک پیام نیست. پس از انقلاب، بسیاری از هنرمندان ایرانی تصمیم گرفتند کشور را به دلایل محدودیت‌ های مختلف ترک کنند. کیارستمی در کشور خود باقی ماند؛ او اعتقاد شدیدی به تقدم هنرمندان و نامحدود بودن هنر داشت. او در این باره می‌گوید: «سینما برای تبلیغ پیام‌های مختلف نیست. یک هنرمند، با هنر خود سعی می‌کند مفاهیم، احساسات و افکار مختلف از طریق مدیوم خود به مخاطبان ارائه کند.»

۳. هنر واقعی بدون تاریخ انقضا و نامحدود است از درسهای سینمای عباس کیارستمی

درباره مسائل سیاسی، کیارستمی می‌گوید: «در کشوری مثل ایران، که مردم همیشه در حال دست و پنجه نرم کردن با مسائل اجتماعی و سیاسی هستند، هنرمندان باید فراتر از این مسائل، و به مواردی همچون انسانیت فکر کنند. یک روزنامه‌نگار ممکن است تا ۴ صبح مشغول نوشتن برای روزنامه فردا باشد، اما هنرمند باید اخبار را ماه‌ها و سال‌ها قبل دریافت کرده باشد.

بیشتر بدانید : ۱۰ عضو ضروری فیلمنامه نویسی

۴. برای بین‌المللی بودن، ابتدا محلی باشید از درسهای سینمای عباس کیارستمی

طی کنفرانسی در سال ۲۰۱۴، از کیارستمی درباره موفقیت سوال شد. وی در مورد موفقیت در عرصه‌های بین‌المللی گفت: «برای بین‌المللی بودن، ابتدا باید محلی باشید.» وی سپس مثالی زیبا درباره یک درخت ارائه داد. «اگر یک درخت را از محل اصلی خود به جایی دیگر ببرید، آیا باز هم به اندازه قبل رشد کند؟ آن درخت همان شاخه و برگ‌های همیشگی را خواهد داشت، اما آیا سایه‌اش نیز مثل قبل خواهد بود؟»

این موضوع قطعا برای کسی مثل کیارستمی که اکثر فیلم‌هایش درباره زندگی روزمره مردم در ایران است، درست بوده است.

امیدواریم از اطلاعاتی که در این بخش از سینما تئاتر مای استیج درباره درسهای سینمای عباس کیارستمی تقدیمتان کردیک بهره کافی را برده باشید.

Leave A Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.